Prawo gospodarcze

Blog, Prawo gospodarcze / 02.04.2020

Czym jest upadłość konsumencka i kogo dotyczy? Upadłość konsumencka jest postępowaniem sądowym przewidzianym dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, którzy stali się niewypłacalni. Niewypłacalność to stan, w którym dłużnik nie jest w stanie wykonywać swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych – np. spłatę kredytów i zaciągniętych pożyczek. Jaki jest cel przeprowadzenia postępowania upadłościowego? Ogłoszenie upadłości konsumenckiej ma zasadniczo dwa cele: 1. oddłużenie niewypłacalnego konsumenta – umorzenie całości lub części długów dłużnika w stosunku do jego wierzycieli, których dłużnik nie jest, ani nie będzie w stanie zapłacić; 2. odzyskanie należności od niewypłacalnego konsumenta przez jego wierzycieli; W jaki sposób wszcząć postępowanie upadłościowe? Postępowanie upadłościowe wszczyna się poprzez złożenie do sądu rejonowego miejsca zamieszkania dłużnika wniosku o ogłoszenie upadłości. We wniosku takim, oprócz danych wnioskodawcy, należy wykazać między innymi, iż powstał stan niewypłacalności poprzez wymienienie wszystkich długów, a także ujawnić wszystkie dochody dłużnika oraz składniki majątku. Ile kosztuje przeprowadzenie postępowania upadłościowego? Wraz ze złożeniem do sądu wniosku o ogłoszenie upadłości należy wnieść opłatę w wysokości 30 złotych. Koszty samego postępowania natomiast są uzależnione od czasu trwania postępowania, a także rozmiaru czynności podejmowanych przez syndyka. Decydując się jednak na wszczęcie postępowania upadłościowego, dłużnik nie musi martwić się, że jego majątek nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania. W takiej sytuacji, tymczasowo koszty pokrywa Skarb Państwa. Jakie są konsekwencje przeprowadzenia postępowania upadłościowego? Sąd orzekając o upadłości osoby fizycznej nie bada przyczyny powstania niewypłacalności. Po ogłoszeniu upadłości, postępowanie może zakończyć się w jeden z następujących sposobów: 1. upadły jest tymczasowo niezdolny do dokonywania spłat -> Sąd warunkowo umarza zobowiązania bez ustalania planu spłaty, warunkowo oddłuża 2. upadły jest trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat -> Sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty i oddłuża upadłego 3. upadły nie współpracuje z syndykiem, nie wykonuje nałożonych na niego obowiązków, bądź dane podane we wniosku okażą nieprawdziwe lub niepełne -> Sąd umarza postępowanie bez oddłużania upadłego 4. upadły doprowadził do swojej niewypłacalności umyślnie, bądź ją zwiększył poprzez celowe nieregulowanie należności -> Sad odmawia wydanie postanowienia, które umożliwiłoby oddłużenie upadłego Pomoc w przeprowadzeniu postępowania upadłościowego. Prawo upadłościowe, nie wprowadza automatyzmu ogłoszenia upadłości konsumenckiej – jest to skomplikowany proces, który wymaga dochowania wielu wymogów formalnych. Profesjonalny pełnomocnik w postępowaniu upadłościowym może pomóc w wykoniu szeregu czynności, które przybliżą dłużnika do pozytywnego zakończenia postępowania....

Blog, Prawo gospodarcze / 27.03.2020

Koronawirus sparaliżował działanie polskich przedsiębiorców. Panująca obecnie sytuacja stała się przyczyną kryzysu. Przedsiębiorca, który nie jest w stanie zapłacić należności podatkowych w terminie może złożyć wniosek do organu podatkowego o: 1. prolongowanie spłaty zobowiązań podatkowych; 2. rozłożenie na raty zobowiązań podatkowych; 3. umorzenie spłaty zobowiązań podatkowe. Decyzja o rozłożeniu należności podatkowej na raty, prolongowania spłaty zobowiązań podatkowych, jak również umorzenia ich spłaty uzależniona jest od decyzji urzędu skarbowego. Urząd rozpatruje każdą sprawę przedsiębiorcy w sposób indywidualny. Organ podatkowy uwzględniając ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny może rozłożyć na raty zobowiązania podatkowe, prolongować ich spłatę lub umorzyć. W sytuacji, gdy przedsiębiorca wie lub spodziewa się problemów z zapłatą należności podatkowych warto jest złożyć wniosek o prolongatę terminu do uregulowania należności podatkowych. W przypadku jakichkolwiek późniejszych problemów przedsiębiorcy związanych z brakiem uregulowania należności publiczno prawnych (np. postepowania karno-skarbowego) samo złożenie wniosku będzie świadczyć i dobrej woli przedsiębiorcy i chęci współpracy z organami podatkowymi. Podobnie rzecz się ma, gdy dojdzie już do powstania zaległości podatkowej to zawsze warto składać wniosek o rozłożenie zobowiązania na raty lub umorzenie. W każdym przypadku organ podatkowy kieruje się „ważnym interesem publicznym” oraz „ważnym interesem podatnika”. Ordynacja podatkowa nie zawiera stricte jednoznacznej definicji „ważnego interesu publicznego” oraz „ważnego interesu podatnika”. Zgodnie z orzecznictwem administracyjnym przez „ważny interes podatnika” należy rozumieć, iż jest to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków, podatnik nie jest w stanie zaległości podatkowych uregulować. Może to być m. in. utrata możliwości zarobkowania lub utrata losowa majątku. „Ważny interes publiczny” jest to natomiast sytuacja, gdy zapłata zaległości podatkowej spowoduje konieczność sięgania przez podatnika do środków pomocy państwa, gdyż nie będzie w stanie zaspakajać swoich potrzeb materialnych. Osobami, które mogą złożyć powyższe wnioski są: podatnik, płatnik, inkasent, spadkobierca podatnika lub płatnika lub osoba trzecia (pełnomocnik). Jeżeli urząd odmówi przedsiębiorcy pomocy w zapłacie należności podatkowych, wówczas przedsiębiorca może ponownie złożyć wniosek, wskazując na nowe okoliczności, które uzasadniają jego prośbę. W takiej sytuacji, organ zobowiązany jest przeprowadzić postępowanie w tym zakresie. Nie ma podstaw do odmowy wszczęcia postępowania z tego powodu, że sprawa została poprzednio zakończona decyzją odmowną. Jeżeli przedsiębiorca nie zgadza się z decyzją urzędu skarbowego może złożyć odwołanie. Przedsiębiorca ma na to 14 dni od daty otrzymania decyzji. Odwołanie należy złożyć do dyrektora izby administracji skarbowej. Pismo należy złożyć za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego, który wydał decyzję. Jeśli decyzja dyrektora izby administracji skarbowej będzie dla przedsiębiorcy również niekorzystna to wówczas może on zaskarżyć decyzję do sądu administracyjnego. Przedsiębiorca ma na to 30 dni od daty otrzymania decyzji....